RSS

Tag Archives: รำพัน

ในน้ำตาไม่มีหัวใจ แต่ในหัวใจมีน้ำตา

  บางทีกับบางคน
เราไม่สามารถห้ามความรู้สึกเขาได้
อย่าว่าแต่จะห้ามน้ำตาเขาไม่ให้ไหลเลย
ห้ามไม่ให้เขารักเรา
ก็ห้ามไม่ได้
นับประสาอะไรกับน้ำตา ที่เป็นแค่น้ำใสๆ

เพราะในน้ำตาไม่มีหัวใจ
ถ้ามีหัวใจอยู่ในน้ำตา
แต่ละวันที่เขาร้องไห้เพราะเรา
เขาคงไม่สูญเสียแค่น้ำตา
แต่หมายถึงหัวใจเขาด้วยที่ต้องสูญเสียไปทุกครั้ง
กับการร้องไห้

บางที เราห้ามอะไรไม่ได้
เราทำอะไรไม่ได้ กับการรัก หรือไม่รัก
การสมหวังหรือไม่สมหวัง
เราไม่สามารถทำให้ใครสมหวังได้ทุกคน

เราเองก็ยังร้องไห้ ยังผิดหวัง
ไม่มีทางที่เราจะห้ามคนอื่นไม่ให้ร้องไห้
ตราบใดที่น้ำตายังเป็นของเขา
ยังอยู่ในดวงตาของเขา

ปลุกปลอบใจเขาได้ แต่ห้ามน้ำตาเขาไม่ได้
ไม่ว่าเราจะไม่อยากเห็นเขาร้องไห้สักเพียงใด
ไม่ว่าเราจะเสียใจสักเพียงใด ที่เห็นน้ำตาของเขา
แต่เราก็ทำอะไรกับน้ำตาของใครไม่ได้

ในน้ำตาไม่มีหัวใจ
แต่ในหัวใจมีน้ำตา

ถ้าการร้องไห้ หมายถึงหัวใจเจ็บช้ำ
แล้วน้ำตาช่วยลดทอนความเจ็บของหัวใจได้
ดวงตาก็คงพร้อมที่จะช่วยลดทอนความเจ็บให้เบาบาง

แค่อยู่นิ่งๆ ปล่อยให้น้ำตาไหล
ไม่ต้องให้ใครปลุกปลอบ
กระบวนการร่างกายมนุษย์
สามารถแบ่งเบาความเจ็บได้เองโดยธรรมชาติ
ถ้าเข้าใจ และรู้จักนิ่งเสียบ้าง

น้ำตาจะไหลก็ควรปล่อย
การฝืนกระบวนการของร่างกาย ไม่ว่าฝืนโดยวิธีใด
จะรู้สึกถึงความปั่นปวน รุนแรงขึ้น กว่าการนิ่งสงบ
และปล่อยทุกอย่างให้ธรรมชาติจัดการ

ร่างกายเราก็เป็นส่วนหนึ่งในกระบวนการของธรรมชาติ
การฝืนใจ ฝืนทำ ฝืนกลั้น
ล้วนเป็นการต่อต้านและส่งผล
กระทบต่อร่างกายและจิตใจ
ต่อเนื่องจนถึงทางเดินหายใจ
ทางเดินอาหาร ทุกอย่างรวนไปหมด
ถ้ามีการฝืนธรรมชาติอยู่ในระบบการเป็นชีวิต

ทุกอย่างมีความสัมพันธ์อยู่ในตัวเองโดยที่เราอาจไม่รู้สึก
และละเลยจนมองผ่าน จากร่างกายสู่จิตใจ
จากจิตใจสู่ร่างกาย

บางทีแค่น้ำตาไหล กับการกลั้นไม่ให้น้ำตาไหล
ก็เป็นการฝืนธรรมชาติของความรู้สึก
ที่ควรจะเป็นหน้าที่ของน้ำตา
ในการแบ่งเบาระบบทำงานของร่างกายและจิตใจ

ดังนั้นถ้าเข้าใจ กระบวนการของธรรมชาติในการเป็นชีวิต
ควรปล่อยให้เป็นไป
อย่างที่ควรจะเป็น

ไม่ว่าเล็กน้อยแค่น้ำตาหยด ก็ควรปล่อยให้หยด
เพราะธรรมชาติจะดูแลตัวเอง โดยที่ไม่ต้องฝืน
แล้วเมื่อนั้น ทั้งจิตใจและร่างกายก็จะมีความสัมพันธ์ในทางที่ดีขึ้น
โดยที่เรารับรู้ได้ไม่ยาก

 
 

 

Advertisements
 
ใส่ความเห็น

Posted by บน มิถุนายน 10, 2011 in @Ann_Forever

 

ป้ายกำกับ: , , ,

โดมิโน่แห่งชีวิต

 

เมื่อคืน
ฉันฝันเห็น คนแปลกหน้าที่อยู่แสนไกล
นั่งอยู่ ในห้องนอนของฉัน
แต่ฉันกลับรู้สึกคุ้นเคยนัก
เขามองฉัน ด้วยแววตา แวววาว เป็นมิตร
ใบหน้านั้น เต็มไปด้วยรอยยิ้มที่อบอุ่น
ตรงหน้าของเขา
มีกองโดมิโน่ ที่ล้มเกลื่อนกลาด
แต่มี บางช่วง ที่ยังคงตั้งอยู่
เหมือนเขากำลังอธิบาย บางสิ่งแก่ฉัน
ด้วยภาษาของความรู้สึก

ด้วยแววตา ด้วยท่าทาง โดยไม่ปริปากพูด แม้แต่น้อย
ฉัน มองหน้าเขา มองกองโดมิโน่ ที่ล้มเกลื่อนกลาด

และ…โดยไม่ขออนุญาต
ฉันใช้มือรวบกองโดมิโน่ ที่ล้มเกลื่อน ออกไป
เหลือไว้เพียง บางช่วงที่ตั้งอยู่
เหมือนนะ เหมือนฉันรู้สึกว่า
นั่นคือชีวิตของฉัน

ที่ผ่านมา
ฉันอาจจะเคยล้มระเนระนาด ด้วยน้ำมือคนอื่น
และ มีผลกระทบ เลวร้ายในชีวิต เพราะ การเอนเอียง
ตามๆ กันมาจาก อดีต
ฉัน เคยเสียดาย น้ำตาและหยาดเหงื่อ ที่เสียไปในอดีต
ฉันจึง เก็บร่องรอยเหล่านั้นฝังไว้ในใจ
เหมือนที่ ฉัน…ยังไม่กวาดกองโดมิโน ที่ล้มเกลื่อนออกไป

แต่วันนี้…ชีวิต
ก็คือวันนี้ ฉันจะอยู่กับวันนี้

กับชีวิตที่เหลือ กับโดมิโน่บางช่วงที่ยังตั้งอยู่
ฉันจะไม่หันกลับไปมอง และห่วงหากับอดีตอีกแล้ว
มันไม่มีวันจะกลับมาทำร้ายชีวิตฉันได้อีก
ฉัน คลุมหัวใจด้วยเรื่องราวสดใส
ฉันเก็บรอยแผลเป็นไว้ ภายใต้ความเชื่อมั่น
ป้องกัน การสะกิดเตือนจาก คนรอบข้าง
ฉันหลั่งน้ำตา เมื่อรู้สึก
แต่ฉันไม่พรั่งพรูน้ำตา กับรอยอดีต
ฉันคิดถึง อนาคต ด้วย
ฉันจะ ต่อ โดมิโน่ของชีวิตต่อไป ไม่สิ้นสุด
แต่ฉันไม่คาดหวังว่า โดมิโน่ นั้นจะไม่ล้มลงอีก

เมื่อใดก็ตาม
ที่มี โดมิโน่ บางตัวล้มลง
ฉันจะจะเก็บมันออกไปจากชีวิตฉันทันที
ก่อนที่มันจะ เป็นเหตุ ให้ ตัวอื่นต้องล้มตาม

ฉันตื่นขึ้น
คนแปลกหน้าหายไปแล้ว
มือฉันอุ่นนัก
ฉันเอามือนั้น ทาบลง ที่หัวใจ
ฉันประคองหัวใจ ฉัน ด้วยมืออุ่นของฉันเอง

ฉันรู้

โดมิโน่แห่งชีวิต ตัวสำคัญ ที่เป็นหลักของทุกๆตัว
คือความเชื่อมั่น ในตัวฉันเอง

 
 
 
 
ใส่ความเห็น

Posted by บน มิถุนายน 10, 2011 in @Ann_Forever

 

ป้ายกำกับ: , , , , , ,