RSS

ความเจริญรุ่งเรืองทางวัฒนธรรม

06 พ.ค.

จารีตประเพณี ขนบธรรมเนียม ศิลปวัฒนธรรม ล้วนเป็นมรดกตกทอดมายาวนาน เป็นเอกลักษณ์ความดีงาม เป็นสมบัติของชาติ ที่อนุชนรุ่นหลังควรภาคภูมิใจสืบสานให้คงอยู่ตลอดไป 
ส่วนเราน่ะ กำพืดทางพ่อแท้ๆ เป็นคนมอญที่อพยพมาอาศัยใบบุญแผ่นดินไทย ส่วนแม่แท้ๆ มีบรรพชนเป็นชาวนา เป็นลูกหลานพระยาพิชัย ท่านก็เป็นแค่ชาวนาธรรมดาๆ  แต่กลับไม่มีรากเหง้าของความขมขื่นเท่ากับบรรพชนทางสายของพ่อ ที่ว่า..”ลูกมอญ หลานมอญในเมืองไทยต้องช่วยกันรักษาอัตลักษณ์ของชาติกันอย่างเข้มแข็ง เพื่อสักวัน จะได้เชิญธงหงส์(ธงชาติมอญ)ออกจากหีบ กลับไปปลิวสะบัดบนยอดเสาธงบนแผ่นดินของเราอีกครั้ง”
คนไทยแท้ๆ ที่อยู่กันเป็นสุขมาหลายชั่วอายุคน จะเคยรู้บ้างไหมว่า ความรู้สึกของคนที่ไม่มีชาติ ไม่มีแผ่นดิน ไม่มีประเทศบนแผนที่ของโลกใบนี้อีกแล้ว ความขมขื่นจะสักแค่ไหน กับการที่ต้องช่วยกันรักษา สืนสาน ขนมธรรมเนียม ประเพณี จารีตอันเป็นอัตลักษณ์ของชาติให้คงอยู่บนแผ่นดินอื่น แทบจะอยู่อย่างไม่เห็นความหวังที่จะกอบกู้ชาติมอญกลับมาได้ แต่สิ่งใดที่ยังเหลืออยู่ คนมอญจะหวงแหนยิ่งชีวิต อยากลองสัมผัสความเจ็บปวดแบบนี้ดูบ้างไหม?
ความเจริญที่รับมาจากชาติอื่น จะมาหลงระเริงภาคภูมิใจและยกหางตัวเองว่านั้นคือความเจริญของชาติเราได้อย่างไรกัน  การที่ร่วมกันรักษาสิ่งที่มีไว้ให้คงอยู่ และให้ชาติอื่นเข้าใจยอมรับความเป็นตัวตนของเราให้ได้ นั้นต่างหากคือหนทางที่ช่วยกันพาชาติไปสู่ความเจริญที่ยั่งยืน ความเจริญที่เป็นของเราอย่างแท้จริง

Advertisements
 
ใส่ความเห็น

Posted by บน พฤษภาคม 6, 2017 in @Ann_Forever

 

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: