RSS

Monthly Archives: พฤษภาคม 2017

เมืองในฝัน

“อย่างไรก็ดี ในส่วนของราชอาณาจักรภูฏานแห่งภูมิภาคเอเชียใต้นั้น รายงานข่าวระบุว่า ราชวงศ์และรัฐบาลของภูฏานยังคงรักษาจุดยืนดั้งเดิมที่ “ไม่ต้องการผูกไมตรี” กับวอชิงตัน เนื่องด้วยความกังวลว่าการสถาปนาความสัมพันธ์กับสหรัฐฯ จะทำลาย “ดุลยภาพด้านนโยบายต่างประเทศ” ของภูฏานที่เน้นการสร้างสันติกับทั้งอินเดียและจีน สองชาติมหาอำนาจทางการเมืองที่มีเขตแดนขนาบภูฏาน” http://www.manager.co.th/Local/ViewNews.aspx?NewsID=9580000077897

สหรัฐฯ เองก็คงประเมินแล้วว่า ภูฏานไม่มีทรัพยากรธรรมชาติให้แสวงหา ไม่มีผลประโยชน์ตามที่อยากได้ ไม่อยากเจริญสัมพันธไมตรีด้วย สหรัฐฯ ก็คงไม่แคร์ #แต่วันข้างหน้าอีกไม่นาน ระวัง ภูฎานโก่งราคาผักนะ…จะบอกให้

ในยามมีภัยสงครามและภัยธรรมชาติ แหล่งอาหารและน้ำดื่มสำคัญยิ่งกว่า “อาวุธ” เสียอีก  จนมีชาติที่สอง ประกาศจะเป็นประเทศที่ผลิตผลทางการเกษตรจะต้องเป็น เกษตรอินทรีย์ทั้งหมด และจะต้องกลายเป็นแหล่งอาหารที่ใหญ่ที่สุดในโลกอีกประเทศหนึ่ง ทราบกันมั้ยคะว่า คือ รัสเซีย ประเทศที่ประกาศสู้กับสงครามใหญ่ๆในโลกทุกรูปแบบ แถมยังปลูกปลอดสารพิษทั้งประเทศทั้งหมดอีกด้วย http://thaitribune.org/contents/detail/342?content_id=16549&rand=1469210775

ภูฎานจึงสงบสุขกว่าใคร สุขภาพจิต สุขภาพกายดีหมด เพราะรัฐบาลไม่ได้กอดและหายใจเข้าออกเป็น  GDP  แต่ความสุขมวลรวมของคนในชาติต่างหากที่สำคัญที่สุด

จนเมื่อไม่นานมานี้ วันที่เปลี่ยนระบอบการปกครองมาเป็นประชาธิปไตย  ประชาชนชาวภูฏานแทบจะไม่ยอมรับการปกครองระบอบใหม่สำหรับพวกเขาเลย ภูฎานจึงเป็นหนึ่งตัวอย่างที่ชัดเจนว่า ระบอบใดก็ตามที่ผู้นำมีคุณธรรม ยึดหลักธรรมาภิบาล คิดถึงแต่ความสุขของประชาชนอย่างเสมอภาค เท่าเทียมกันแล้ว ความสุข ความเจริญที่ประชาชนได้รับจนพวกเขาไม่เคยรู้สึกว่า ระบอบประชาธิปไตยที่เปลี่ยนมาใช้ จะสำคัญอะไรสำหรับพวกเขา ทุกคนอยู่ดีมีสุข

และด้วยพระอัจริยภาพขององค์พระประมุข ท่านดำเนินตามรอยพระบาท ของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวในพระบรมโกศของเราชาวไทยอย่างเต็มเปี่ยม ประกาศนำประเทศเป็นแหล่งผลิตพืชผักเกษตรอินทรีย์ที่ใหญ่ที่สุดในโลก ประเทศไม่มีสงคราม ไม่มีความขัดแย้งทางการเมืองใดๆ อีกไม่นาน ภูฎานจะยิ่งใหญ่มาก มีศักยภาพในการต่อรองในตลาดการค้าโลกสูงทีเดียว 

อิจฉาจังเลยค่ะ

 
ใส่ความเห็น

Posted by บน พฤษภาคม 27, 2017 in @Ann_Forever

 

ป้ายกำกับ: , , ,

ความเจริญรุ่งเรืองทางวัฒนธรรม

จารีตประเพณี ขนบธรรมเนียม ศิลปวัฒนธรรม ล้วนเป็นมรดกตกทอดมายาวนาน เป็นเอกลักษณ์ความดีงาม เป็นสมบัติของชาติ ที่อนุชนรุ่นหลังควรภาคภูมิใจสืบสานให้คงอยู่ตลอดไป 
ส่วนเราน่ะ กำพืดทางพ่อแท้ๆ เป็นคนมอญที่อพยพมาอาศัยใบบุญแผ่นดินไทย ส่วนแม่แท้ๆ มีบรรพชนเป็นชาวนา เป็นลูกหลานพระยาพิชัย ท่านก็เป็นแค่ชาวนาธรรมดาๆ  แต่กลับไม่มีรากเหง้าของความขมขื่นเท่ากับบรรพชนทางสายของพ่อ ที่ว่า..”ลูกมอญ หลานมอญในเมืองไทยต้องช่วยกันรักษาอัตลักษณ์ของชาติกันอย่างเข้มแข็ง เพื่อสักวัน จะได้เชิญธงหงส์(ธงชาติมอญ)ออกจากหีบ กลับไปปลิวสะบัดบนยอดเสาธงบนแผ่นดินของเราอีกครั้ง”
คนไทยแท้ๆ ที่อยู่กันเป็นสุขมาหลายชั่วอายุคน จะเคยรู้บ้างไหมว่า ความรู้สึกของคนที่ไม่มีชาติ ไม่มีแผ่นดิน ไม่มีประเทศบนแผนที่ของโลกใบนี้อีกแล้ว ความขมขื่นจะสักแค่ไหน กับการที่ต้องช่วยกันรักษา สืนสาน ขนมธรรมเนียม ประเพณี จารีตอันเป็นอัตลักษณ์ของชาติให้คงอยู่บนแผ่นดินอื่น แทบจะอยู่อย่างไม่เห็นความหวังที่จะกอบกู้ชาติมอญกลับมาได้ แต่สิ่งใดที่ยังเหลืออยู่ คนมอญจะหวงแหนยิ่งชีวิต อยากลองสัมผัสความเจ็บปวดแบบนี้ดูบ้างไหม?
ความเจริญที่รับมาจากชาติอื่น จะมาหลงระเริงภาคภูมิใจและยกหางตัวเองว่านั้นคือความเจริญของชาติเราได้อย่างไรกัน  การที่ร่วมกันรักษาสิ่งที่มีไว้ให้คงอยู่ และให้ชาติอื่นเข้าใจยอมรับความเป็นตัวตนของเราให้ได้ นั้นต่างหากคือหนทางที่ช่วยกันพาชาติไปสู่ความเจริญที่ยั่งยืน ความเจริญที่เป็นของเราอย่างแท้จริง

 
ใส่ความเห็น

Posted by บน พฤษภาคม 6, 2017 in @Ann_Forever