RSS

ดื้อเงียบ

29 ก.พ.

เมื่อวานขับรถกลับถึงบ้านยังไม่ทันจะก้าวลงจากรถ แม่..เดินอย่างรีบร้อนมาหาถึงที่รถ พร้อมบอกว่า “พันธมิตรจะชุมนุมกันวันที่ 10 นี้ แล้วจะไปหรือเปล่า?”

ไม่ได้ตอบแม่ในทันที เพราะในสมองมีเรื่องให้ไตร่ตรองหลายอย่าง ความจริงแม่ก็รู้ว่าวันที่ 5 ฉันเดินทาง…ไม่อยู่ และไม่อยู่นานกว่าที่เคยจากไปไหนไกลๆทุกครั้ง

แต่ฉันยังไม่ได้บอกกับแม่ว่า “หม่อน”เรียนจบ และวันที่รับหมวกเป็นพยาบาล ฉันรับปากหม่อนไปแล้วว่า จะอยู่ร่วมแสดงความยินดี นั้นแปลว่า ฉันจะไม่ได้เดินทางตามกำหนดเดิมคือ..วันที่ 5 ที่จะถึงนี้

และพอมีเรื่องของการกำหนดท่าทีของพันธมิตร…ในเรื่องของส่วนรวมนั้น ฉันรู้วดีว่ามีอะไรจะตามมา ต้องทำอะไรบ้าง.

แต่ในเรื้องของความรับผิดชอบต่อ”เรื่องส่วนตัว” คล้ายๆว่า ฉันน่าจะมีปัญหาต้องเคลียร์กับหลายฝ่ายเยอะมาก. คนแรกคือ แม่..แม่แสดงท่าทีชัดเจนว่า ไม่อยากให้ฉันไปชุมนุม ไม่ใช่ว่าแม่ไม่รักชาติหรือแม่ไม่เข้าใจปัญหาในชาติ แม่ร้อนใจทุกวัน และที่ผ่านมาหลายปี แม่ไม่ห้าม ทั้งที่รู้ว่าลูกตกอยู่ในอันตรายหลายครั้ง แต่แม่บอกว่า ไปทำหน้าที่เผื่อแม่ด้วย

แต่คราวนี้ที่แม่ไม่อยากให้ไป เพราะแม่รู้ตัวว่าแม่สุขภาพไม่แข็งแรงเหมือนเดิม เรี่ยวแรงแม่ถดถอยไปมากด้วยวัยที่มากขึ้น แม่หวั่นว่าฉันจะประสบเหตุทำให้ต้องพักรักษาตัวนานๆอีก และจะมีปัญหาในเรื่องความรับผิดชอบที่ต้องมีต่อครอบครัว เพราะต้องดูแล”ฮายา”ในช่วงที่กำลังจะก้าวผ่านช่วงรอยต่อของความเป็นเด็กสู่วัยรุ่นตอนตัน เพราะฮายากำลังติดแม่มาก เขาต้องมีแม่คอยชี้นำและให้ความอบอุ่นอย่างที่เป็นอยู่

แม่เห็นฉันเงียบ นิ่ง ไม่ตอบอะไร แม่พูดทำลายความเงียบขึ้นมาว่า “อย่าไปเลยนะ!!”

จนถึงวันนี้ ฉันก็ยังไม่ได้ตอบอะไรกับแม่เลย

ฉันจะขออยู่เงียบๆเพื่อคิดทบทวนว่า จะทำทุกอย่างให้ดีที่สุดได้อย่างไร

….

ภาพนี้ที่”หนองประจักษ์” ข้ามวันใหม่โดยที่ยังไม่มีใครได้พักผ่อนหรือเอนหลัว. และกลางดึกนั้น มีข่าวว่า ขวัญชัยจะพากลุ่มคนเสื้อแดงมาถล่มพวกเราอีกด้วย

แต่มีบางอย่างที่เป็นความจริงอยู่ในภาพนี้…ในอีกมิติหนึ่งคือ วันนั้นแอนน์ยังเดินไม่ได้ วันที่แอนน์ไปวันนั้น คือวันแรกที่ขับรถออกจากบ้านด้วยตนเองหลังเดินไม่ได้มานานมาก ((ในรูป))ถึงต้องพิงพี่ดอน ตอนเข้ามาหนองประจักษ์ พี่สมชายต้องจับมือให้เดินเกาะแทนไม้เท้า

วันก่ินที่จะไป”หนองประจักษ์”กันในครั้งนั้นแม้นแต่พี่สมชายก็ประเมินว่า ไม่น่าจะเดินได้ทันที่จะไปไหว

แอนน์ไม่ได้เจอเพื่อนๆเลยตลอดเวลาที่ต้องพักรักษาตัว เพราะนอนอยู่บ้าน หรือแม้แต่วันที่หายเป็นปรกติ แอนน์มักจะพูดกับเพื่อนๆเสมอว่า …อย่าโกรธกันนะ ถ้าบางครั้งหรือบ่อยครั้งที่นัดกิน เที่ยว แต่แอนน์ไม่ได้ไป อย่าโกรธกัน เพราะแอนน์ต้องดูแลครอบครัว

แต่ถ้าตอนไหนที่มีปัญหาอะไร จะเจอแอนน์

ไอ้เจ้าน้องฮิมในรูป. ตัวสูงๆผิวเข้มที่สุดน่ะ เขาเคยอยู่บ้านเดียวกับแอนน์มาหลายเดือน เขาบอกว่าหลายครั้ง. หลายวัน..ที่อยู่ในเวลาการชุมนุม มีคนมาตามหาพี่แอนน์ ว่าพี่แอนน์ไม่มาหรือ

ฮิมจะบอกว่า..ถ้าวีนไหนที่เจอหน้าพี่แอนน์ แปลว่าวันนั้นมีปัญหา วันไนที่มีปัญหาพี่แอนน์จะอยู่ทุกครั้ง

ในชีวิตนี้ แอนน์มีเพื่อนไม่มาก สังเกตจากใน FB แจอนน์ไม่เคยกดรับแอดใครมานานมาก. เพราะที่แอดมานั้น แอนน์ไม่รู้จะจัก แอนน์จะคุยอยู่กับเพื่อนแค่ไม่กี่คน เหมือนกันกับเวลาอยู่ในที่ชุมนุม แอนน์จะอยู่กับกลุ่มเพื่อนๆการ์ด ที่คบกันมานานมาก. อยู่ไม่กี่คน

แอนน์รู้…ว่าสถานการณ์ทั้งหมดทั้งมวลอยู่ในระดับไหน รู้ว่าครั้งนี้..ไม่มีคำปรานี ต้องจับตาแกนนำว่าจะมีใครไปแอบฮั้วอะไรมั้ย…แต่สุดท้าย. การดดันเพื่อเจรจา นี่คือวิถีการรบชนิดหนึ่ง

หลีกเลี่ยงความรุนแรงยาก. และความุรนแรงครั้งนี้. ถ้าควบคุมไม่ดี..เกมส์และชะตาชีวิตจะพลิกไปเป็นอะไรที่เราไม่เคยรู้จักหรือคุ้นเคยกับมันอีกเลย

แอนน์เชื่อว่า น่าจะมีการต่อรองเพื่อการเจรจาในรูปแบบอื่นๆที่ต้องกระทำคู่ขนานกับการชุมนุมพร้อมกัน

แต่ไม่ทราบว่าจะจบลงด้วยดีได้จริง ..ไม่ค่อยเชื่อ เพราะยังมีเหตุการณ์บางอย่างที่เป็นตัวแปรสูวาุด แต่เอ่ยถึงไม่เหมาะ

ตอบยากว่าจะแรงแค่ไหน… ทหารก็ต้องออกมาประทะกัน. ประชาขรที่สนับสนุนทักษิณกับคนรักในหลวงก็ฆ่ากันไป

กว่าฝุ่นจะจาง…กระบี่ยังอยู่ในมือใคร!!!

……
 
แอนน์เคยคุยโทรศัพท์กับคุณแหม่มแล้วร้องไห้ไปด้วย คือวันที่พี่แดนทวิตด่าด้วยความเข้าใจผิดแอนน์บอกคุณแหม่มว่า แต่สิ่งหนึ่งที่พี่แดนเขาพูดถูก คือ..แอนน์ต้องดูแลครอบครัว เพราะนั้นคือสิ่งที่เป็นของแอนน์จริงๆ และเป็นหน้าที่ที่ต้องรับผิดชอบให้ดี ให้สมกับที่เป็นทั้งแม่และลูก

เพราะตลอดเวลาที่บาดเจ็บใหญ่ 2 ครั้ง เดินไม่ได้กับ สมองแทบน๊อค แม่ต้องคอยมาหาข้าวให้แอนน์กิน ต่อให้มีแม่บ้านคอยทำให้ก็ตาม แต่แม่ไม่เคยทิ้งให้แม่บ้่นดูแลแอนน์ตามลำพัง แม่จะดูว่าเอาอะไรให้กิน และเรากินอะไรได้บ้าง ชอบอะไรบ้าง มื้อนี้กินอะไรเหลือ อาการแต่ละชั่วโมงดีขึ้นหรือทรุดลง. สีหน้าสดใสขึ้นหรือหน้าซีด

แม่จะสังเกต เพราะแอนน์ไม่ค่อยบ่นว่าปวด แม่ต้องอ่านเอาเองจากกริยาอาการของลูก

ส่วนน้องฮายา..จะไม่ยอมไปไหนกับใครทั้งนั้น ทั้งที่อยากไปใจแทบขาด เขาเลือกที่จะมาอยู่ไม่ห่างแม่ แต่จะไม่นอนเตียงเดียวกับแม่ เพราะกลัวเผลอมาโดนขาทำให้แม่ปวด

แอนน์เล่าให้คุณแหม่มฟังว่า ช่วงนั้นฮายากลายเป็นเด็กกลัวคน และไม่กล้าแม้แต่จะขึ้นบันไดเลื่อน คือสภาพจิตใจเขาแย่ไปเลย หลายครั้งที่แอนน์เป็นคนที่ทำให้ลูกต้องตกอยู่ในสภาวะที่”กลัวสุดขีด” เพราะเขาเห็นข่าวจากหน้ารัฐสภาฯรุนแรงเกินว่าเด็กน้อยจะทนไหว. แม่ตัวเองอยู่ในนั้นอ้าว..ทำไมแม่กลับมาแล้วต้องเข้าเฝือก ทำไมแม่เดินไม่ได้ ทำไมบางวันแม่มีเลือดเหมือนโดนขุดตามตัว ทำไมวันนั้น..กลับมาหน้าบวมและแม่หมดสติไป

แอนน์สร้างความหวาดวิตกให้กับฮายา. รู้ตัวดีว่า …เป็นช่วงเวลาที่ทำให้ฮายาตกอยู่ในสภาพที่เลสร้ายมานาน

ถึงเวลาที่สุขภาพดีขึ้น แอนน์ต้องชดเชยให้ฮายา

ทุกวันนี้..เราแม่ลูกกลับมานอนห้องเดียวกัน เตียงเดียวกัน เวลานอนต้องจับมือกันไว้ จะทุ่มเทเวลาที่มีอยู่ให้ฮายากับแม่

นี่คือสาเหตุที่แอนน์ยังไม่มีเวลาให้ตัวเอง ที่จะมีความสุขกับคนที่รักได้เลย จนกว่าแอนน์จะรู้สึกว่า ตัวเองชดเชยให้ฮายากับแม่เต็มที่แล้วจริงๆ

แต่..จนถึงวันนั้ แอนน์ก็ยังไม่รู้สึกว่า แอนน์ทำหน้าที่แม่และลูกได้สมบูรณ์เต็มที่มากพอที่จะทิ้งให้..ต้องกลับมาอยู่กับความหวดผวาอีกครั้ง

ฮายากลายเป็นเด็กนอนน้อย เพราะกลางคืนจะรอแม่แอนน์กลับบ้าน ทำให้ฮายามีปัญหาเรื่อง “ฮอร์โมนการเจริญเติบโต”ทำงานได้ไม่เต็มที่ แต่ทุกวันนี้แอนน์ทำให้ฮายากลับมานอนได้ตอนสี่ทุ่ม

เขากล้าหลับก่อนที่แม่จะกลับบ้านในบางวัน. เพราะรู้ว่าเดี๋ยวแม่มา แม่ไม่ได้ไปไหรน

ถึงแม้นว่าอีกไม่กี่วันแอนน์จะเดินทางล่วงหน้าไปก่อน แต่เดี๋ยวเขาก็จะตามไปสมทบ แม่แอนน์ไม่ได้ทิ้งเขา

ช่วงเวลาจะผ่านเราไป และไม่เคยหวนกลับมาให้เราได้ย้อนทำในสิ่งที่อยากจะทำ ถ้าเราไม่เร่งทำเสียแต่ตอนนี้ …แอนน์รู้กฎข้อนี้ดีค่ะ

 

ป้ายกำกับ: , ,

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: