RSS

เราจะอยู่ด้วยกันตลอดไป

15 พ.ค.

 

  

เราจะอยู่ด้วยกันตลอดไป

 ในความทรงจำ ในหัวใจ ในความผูกพัน

แอนน์จะไม่ไปไหน

“วันนี้คงไม่ออกไปไหน รู้สึกอากาศมันเศร้ามากเลย” Tuesday, February 16, 2010

 

แค่ได้ยินประโยคนี้หลุดออกจากปากผู้ชายคนนี้ ก็ถือเป็นเรื่องไม่ปรกติแล้ว เพราะตลอดเวลาตั้งแต่รู้จักกันมา คบหาเป็นเพื่อนกัน ไม่เคยเจอ หรือได้ยินคำพูดลักษณะนี้เลย ไม่ว่าวันไหน ก็เป็นวัน-สุข-สำหรับหนุ่มรูปหล่อ เจ้าสำราญ คนนี้ได้ทุกเมื่อ

ความจริงเริ่มรู้สึกผิดปรกติในท่าทีและน้ำเสียงมาสักระยะได้กระมัง แต่..ไม่รุนแรงเท่าวันนี้ เริ่มรู้สึกแปลกใจ ที่จะมีเวลามาอยู่เป็นเพื่อนในยามป่วยไข้ได้ มีเวลาว่างขนาดนั้นได้เชียวหรือ เราคบหากันมานานมากพอที่จะรู้ว่า มีความไม่ปรกติในอารมณ์ น้ำเสียง และท่าที การแสดงออก ที่ทำให้เรา ต้องรู้สึก เจ็บปวด และ..ต้องแอบมีน้ำตาด้วยกันทั้งคู่ และยิ่งคำพูดที่เน้นย้ำว่า ไม่ลืมสัญญาที่ให้ไว้กับแอนน์เลย  คุณพูดได้เท่านี้ และเหมือนเราอับจนคำพูด

“ตั้งแต่รู้จักกันมา ผมไม่เคยมีเวลาว่างเลย เป็นอย่างนี้มาตลอด …”

ไม่เป็นไร เรามีภาพความทรงจำดีๆเก็บตุนไว้พอจะให้หัวใจอุ่นได้อยู่เสมอ  เราต่างคนต่างมีหน้าที่ ที่ไม่สอดคล้องกันเอาเสียเลย แต่นั้นก็ไม่ได้ทำให้มิตรภาพที่เรามี “สั่นคลอน” ลงได้สักครั้ง แอนน์จะต้องกลับไปนั่งกินอาหารญี่ปุ่นที่ร้านๆหนึ่ง เราไม่ได้นั่งมองหน้ากัน เราไม่ได้นั่งตรงข้ามกัน แต่เรานั่งข้างกันที่เคาเตอร์บาร์หันหน้าออกมองวิวด้านนอกร้านผ่านกระจกใส เราจะมองเห็นเงาของกันและกันผ่านกระจกที่มองอยู่เบื้องหน้า เราไม่จำเป็นต้องหันหน้ามามองกัน แต่เราเห็น”เงา”ของกันและกันผ่านกระจกบานใหญ่บานนั้น  ลองหลับตานึกภาพนั้นสิ เราอยู่เคียงข้างกัน อีกทั้งอารมณ์ น้ำเสียงที่ถ่ายทอดผ่านการสะท้อนจากกระจกบานนั้น เวลาที่เราอยากรู้ว่า สิ่งไหนที่อีกฝ่ายอยากจะถ่ายทอดให้เข้าใจ นอกจากได้ยินผ่านน้ำเสียงที่มากระทบหูแล้ว เราไม่เคยหันหน้ามามองกันเลย สังเกตมั้ย แต่เราจะเงยหน้า หยุดกิน เพื่อจับจ้องสีหน้าและแววตาซึ่งกันและกัน ผ่านกระจกบานนั้น

ภาพความทรงจำดีๆมีอยู่มากพอให้อุ่นหัวใจได้อยู่ค่ะ  เวลาที่คิดถึงแอนน์ นึกถึงภาพที่มองผ่านกระจกนั้น จะเห็นว่าเราอยู่เคียงข้างกันเสมอ ตลอดไป

และแอนน์จะไม่ยอมให้การเต้นรำที่สนุกสุดเหวี่ยงครั้งนั้น เป็นครั้งสุดท้ายของชีวิต เคยบอกแล้วไงคะว่าอนาคตเป็นสิ่งไม่แน่นอน ทำวันนี้ ปัจจุบันให้ดีที่สุด และวันข้างหน้า จะไม่เสียใจว่า ทำไม”วันนั้น”ถึงไม่ทำให้ดีที่สุด

ขอใช้ภาพเดิมไปก่อนนะคะ ถึงจะมีภาพคู่กันอยู่เยอะ แต่ กลัว “น้ำตา”จะพรั่งพรูกันออกมา  และขออนุญาตใช้เพลงข้างล่างนี้ ไม่เคยลืมว่าให้กับใครไว้ แต่ครั้งนี้ ขอเป็นกรณีพิเศษ เพราะ..ไม่ใช่วาระบอกรักกัน หรือเสน่หากัน แต่..ต่างกำลังกลัวการพลัดพรากจากกัน ไม่เจอกันอีกเลย ..แอนน์ไม่สามารถคิดถึงเพลงไหนได้ นอกจากเพลงนี้ และถือว่าเป็นเพลงเฉพาะกิจสำหรับทุกดวงใจที่ส่งผ่านมา รับรู้และรู้สึกไม่ต่างกันค่ะ ขอบคุณค่ะ

 

 

ป้ายกำกับ: ,

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: